Zo luidt de kop van eenartikel van Jos van der Lans, publicist en lid van de Eerste Kamer. En verder:x93De resultaten van welzijnswerk zijn vaak slecht meetbaar x85x85 maar juistwelzijnswerk kan helpen veel geld te besparenx94. Jos van der Lans pleit voor x91deterugkeer naar de kern van het opbouwwerkx92: zorgen dat mensen elkaarondersteunen, gebruik maken van netwerken, zelf problemen oplossen.

In Hengelo werken we aan Vernieuwend Welzijn. Allemaalverschillende termen, maar de essentie is dezelfde: de welzijnswerker voertsteeds minder zelf activiteiten uit, maar ondersteunt en begeleidt burgers envrijwilligers in het uitvoeren van activiteiten, mobiliseert de eigen krachtvan burgers. Hier hebben we er de term x91sociaal makelaarx92 voor uitgevonden.

Dat vraagt nogal wat van de gemiddelde professional. Als jeals jongerenwerker bent opgeleid en je hoort nu dat je in een wijkteam moetgaan werken met een opbouwwerker en een brede school coxf6rdinator, dan vraagtdat andere vaardigheden en een andere manier van werken.

De verandering raakt de essentie van het welzijnswerk: wijhelpen de maatschappij om veranderingen door te voeren, nieuwe inzichten enuitkomsten van politieke en maatschappelijke discussie een plek te geven in desamenleving. Daarom moeten wij als eerste bereid zijn om te veranderen als desamenleving dat van ons vraagt. Ik roep elke rechtgeaarde welzijnswerker op omhierop te reageren!

Paul Roessen, Scala

x93De klant is altijd en overal zelf verantwoordelijk voordeelname aan de maatschappijx94 was een van de stellingen van het debat oververnieuwend welzijn, dat SCALA welzijnswerk en de gemeente Hengelo maandag 7juni jl. hebben gehouden. Persoonlijk kan ik me helemaal vinden in dezestelling, hoewel ik niet onderken dat sommige mensen daar ondersteuning bijnodig hebben. De ondersteuning varieert in inhoud, intensiteit en duur, maarhet uitgangspunt is altijd de eigen kracht en eigen verantwoordelijkheid vanmensen. Paul Roessen haalt dat in zijn column van 26 mei ook aan door te wijzenop voorbije tijden waarin de overheid verantwoordelijkheden van burgersovernam.

Ook het college van B&W van Hengelo erkent in haarcollegeprogramma de zelfredzaamheid van mensen en de kracht van de civilsociety. Het college gaat op zoek naar de eigen kracht van mensen en van deHengelose samenleving, naar een goede samenhang tussen x91cure and carex92, tussenzorg en welzijn. Preventief inzetten van welzijnsinspanningen voorkomt datlater duurdere inzet in de hogere prestatievelden van de WMO noodzakelijk is.Maar ook andersom geldt dat welzijn een belangrijke rol kan vervullen bij hetstimuleren van zelfstandigheid en participatie van mensen die uit de zorg ofmaatschappelijke opvang komen, aldus het college.

Bovengenoemde ontwikkelingen maken een herpositionering vanhet welzijnswerk noodzakelijk. Ze brengen mijn inziens een veranderende rol enpositie van de professional met zich mee, zowel op strategisch, tactisch alsoperationeel niveau. Vanuit de gemeente vraagt dit een heldere visie en eenconsistente lijn, van waaruit concrete subsidieafspraken gemaakt kunnen worden.Daarbij moeten we de rol van burgers echter niet over het hoofd zien, zo kwamtijdens het debat aan de orde. Want ook bij het bepalen van beleid en devertaling daarvan naar de uitvoering moeten we uitgaan van de eigen kracht enverantwoordelijkheid van de Hengelose burgers.

Astrid Donderwinkel, gemeente Hengelo

Een weblog Vernieuwend Welzijn of, zoals het in de afgelopenmaanden landelijk ook wel is genoemd Welzijn Nieuwe Stijl. Was het x91oudex92welzijn niet goed genoeg? De redenen voor Jet Bussemaker en na haar vertrek als staatssecretaris ook door het ministerie van VWS om vernieuwend welzijn alsthema te benoemen, zijn vooral gelegen in de Wet maatschappelijkeondersteuning. Die wet gaat in wezen om het ombuigen van oud beleid, waarin deoverheid de verantwoordelijkheid op zich nam om voor alle burgers van ons landte zorgen. Die tijd is voorbij, burgers zijn (weer) verantwoordelijk voor huneigen leven en welzijn. Ook als het wat minder gaat en je hulp of zorg nodighebt, dan moet je eerst zelf proberen het te regelen.

Dat is wel even wennen, want we rekenen er soms op omx91rechtx92 te hebben op hulp of zorg en hebben niet voor alle situaties geleerd omdit zelf te doen of te regelen, een beroep te doen op familie, vrienden of deburen. Vandaar ook de enorme belangstelling voor vrijwilligers enmantelzorgers. Zij moeten een deel van het werk opvangen dat in de toekomstniet allemaal meer door professionals zal worden uitgevoerd. In plaats van hetinschakelen van een professionele mediator bij een burenruzie, leidt Scalavrijwilligers op en coacht ze om partijen zelf tot een oplossing te latenkomen. De rijdende rechter kan zijn camper alvast op Marktplaats zetten!

Alles is op preventie gericht. Dit is op zich geen verkeerdeaanpak, toch zal het niet de oplossing bieden voor elk maatschappelijkprobleem. Dat beeld kleeft wel een beetje aan x91vernieuwend welzijnx92, alsof datde hemel op aarde zal brengen. Uit de jaren zeventig hebben we geleerd dat dieverwachting door niemand, ook niet door het welzijnswerk, waargemaakt kanworden. Laten we het daar dus eerst over gaan hebben: wat is de realistischeverwachting die aan welzijnswerk gesteld mag worden? Dat doe je samen alsopdrachtgever en als opdrachtnemer x85. in nieuwe stijl.

En wat zijn jouw verwachtingen van Vernieuwend Welzijn inHengelo?!? Laat het me weten!

Paul Roessen, directeurbestuurder Scala